Categorie: Nieuws (pagina 1 van 4)

Lawaaioptocht AZC Goes

Goes, 14 mei 2018.

Zoals u wellicht heeft vernomen in de media zal per 1 oktober 2018 het AZC in Goes zijn deuren sluiten. Nu zou dat in principe heel normaal zijn als er teveel locaties voor opvang zijn. Wij zijn van mening dat dit op deze locatie geen “normale” zaak is.

AZC Goes is namelijk een gezinslocatie. Op het AZC verblijven  rondom de 130 kinderen in de leeftijd van 0 t/m 18 jaar. Deze kinderen, vaak al meerdere keren van locatie verhuisd, hebben in het AZC in Goes een veilig ‘thuis’ gevonden. Er omheen natuurlijk een sociale omgeving opgebouwd. School, vrienden, sportclubs en verenigingen.

De kinderen leven sowieso in een moeilijke situatie. Mede omdat zij uitgeprocedeerd zijn kunnen zij ieder moment te horen krijgen dat zij terug moeten keren naar hun ‘eigen’ land. De meeste kinderen op het AZC kunnen zich weinig meer herinneren van dat land.

Volwassen personen kiezen ervoor om te vluchten naar een ander land, om welke reden dan ook. Voor de kinderen wordt gekozen!

Daarom willen wij een actie voeren om aandacht te besteden aan twee speerpunten.

–          Kijken of er alsnog een mogelijkheid is dat de kinderen in hun veilige omgeving blijven. Dit door of open houden van het huidige AZC en aanvullen met andere asielzoekers.

–          Kinderpardon geven aan de bewoners van AZC Goes of zelfs Nederland breed.

De actie doen wij in de vorm van een demonstratie/lawaaioptocht op donderdag 24 mei om 18:30 uur. We verzamelen bij buurthuis “De Pit”, Appelstraat 2a in Goes waarna we via het AZC in Goes richting het stadskantoor lopen.

Wij hopen dat er zoveel mogelijk mensen, scholen, verenigingen aansluiten bij deze optocht om de bewoners van het AZC te laten zien dat er mensen met hen mee leven.

Het is de bedoeling om de demonstratie niet belastend te maken voor de kinderen. Natuurlijk mogen zij wel meelopen om zich te laten horen.

Wij hopen ook op uw medewerking!

Overheid moet belofte nakomen om verhuizingen asielkinderen te stoppen 

PERSBERICHT

Verdrietig nieuws voor veel vluchtelingenkinderen. Door een besluit van het COA, het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers, moeten zij binnenkort weer afscheid nemen van hun vriendjes, leraren, vrijwilligers en hun omgeving. De Werkgroep Kind in azc vindt het onbegrijpelijk dat wederom aan de rechten van honderden kinderen voorbij wordt gegaan en roept de regering op eerdere toezeggingen na te komen.

Lees hier het onderzoek naar de schadelijke effecten van de verhuizingen: ‘Ontheemd: De verhuizingen van asielzoekerskinderen in Nederland’. 

Ondanks eerdere toezeggingen van de staatssecretaris om geen schoolgaande asielkinderen meer te verhuizen, werd gisteren bekend dat het COA opnieuw elf asielzoekerscentra (azc’s) wil sluiten. Alleen al vanuit Goes worden volgens mediaberichtgeving 63 asielzoekerskinderen verhuisd omdat de gezinslocatie dicht gaat. De Werkgroep Kind in azc roept de staatssecretaris op om woord te houden en voor deze kinderen een duurzame oplossing te zoeken.

Eerder was de Werkgroep Kind in azc nog zeer verheugd dat de staatssecretaris een motie van de ChristenUnie, nu één van de regeringspartijen, overnam. Het uitgangspunt van het beleid zou worden om gezinnen met kinderen in de asielprocedure, waarvan de kinderen zijn begonnen met school, niet meer te verhuizen. Het overnemen van deze motie betekende een einde aan de extra schade die deze, toch al kwetsbare kinderen, werd toegebracht.

Toen zei Joël Voordewind van de ChristenUnie: ‘Ik ben blij dat de staatssecretaris eindelijk bereid is om de verhuizingen te stoppen wanneer kinderen naar school gaan. Ik hoop dat dit de asielkinderen eindelijk rust geeft zodat zij vrienden kunnen maken en zich veilig kunnen voelen.’ De motie van de ChristenUnie werd ook onderschreven door GroenLinks, de SP en D66.

Nu blijkt dat er in de praktijk helemaal niets is veranderd. De verhuizingen van schoolgaande kinderen gaan door. Helen Schuurmans, coördinator van de Werkgroep Kind in azc: ‘Er moet direct opheldering komen van de staatssecretaris hoe de verhuizing van de 63 kinderen in Goes, en van de vele andere kinderen uit nog eens 10 azc’s, in lijn is met het beleid om geen kinderen meer te verhuizen. Na het eerder dit jaar sluiten van het azc in de voormalige Bijlmerbajes en het verhuizen van die gezinnen naar opnieuw een tijdelijke locatie blijken het loze woorden te zijn geweest. Dat is onverteerbaar. Er wordt met de kinderen, docenten en vrijwilligers gesold.’

De Werkgroep Kind in azc deed eerder onderzoek naar de verhuizingen. Nederlandse kinderen verhuizen gemiddeld 1 keer in de tien jaar. Kinderen in asielzoekerscentra verhuizen gemiddeld 1 keer per jaar. Dit is zeer schadelijk voor hun ontwikkeling. De opgebouwde band met docenten en hulpverleners gaat verloren. ‘In feite start voor de betrokken mensen nu een soort rouwproces,’ zegt Ad Vis van scholengroep Albero in de krant PZC.

Een woordvoerder van het COA laat in de krant weten dat nog niet bekend is waar de gezinnen uit het Goese asielzoekerscentrum heen gaan. Schuurmans: ‘Dit klinkt als een ondoordacht plan. De kinderen krijgen dit slechte nieuws te verwerken zonder dat duidelijk is waar zij nu weer naar toe worden verhuisd. Kinderen zijn geen postpakketjes. De regering leek dit te beseffen. Het is de hoogste tijd dat eerdere beloftes worden nagekomen.’

 

VluchtelingenWerk organiseert Time4You sessies voor jongeren in azc’s

Wat is Time4You?
VluchtelingenWerk Nederland is ook belangenbehartiger van vluchtelingkinderen. VluchtelingenWerk heeft zich via verschillende projecten voor deze kwetsbare groep ingezet. Inmiddels is een breed scala aan kennis, ervaring en middelen opgebouwd. Het is nu zaak om deze expertise structureel in te zetten binnen onze organisatie. Daarvoor is het project Time4You.Time4You begeleidt deze kwetsbare doelgroep door middel van voorlichtingen en bijeenkomsten. Zo krijgen kinderen de informatie, aandacht en ruimte die zij nodig hebben en handvatten om sterk en zelfverzekerd in hun schoenen te staan.

Wat doet Time4You?
Voorlichtingen en Time4You-bijeenkomsten
Tijdens de voorlichtingen bespreken wij met de kinderen over de asielprocedure, hun rechten en het leven in Nederland. Wij maken gebruik van speciaal voor deze kinderen ontwikkelde voorlichtingsmaterialen om met de kinderen het gesprek aan te gaan. Zo is er bijvoorbeeld een voorlichtingsfilm over de asielprocedure en het leven in een azc.
Daarnaast kunnen de kinderen tijdens de wekelijkse Time4You-bijeenkomsten terecht voor informatie en met al hun vragen. Zo kunnen kinderen hun onzekerheden delen en op adem komen. Onze vrijwilligers zijn getraind om problemen te signaleren en de kinderen zo nodig door te verwijzen.

Ook is er de website www.tell-me.nl,  waar interactie centraal staat: hier kunnen kinderen met elkaar in contact komen en vragen stellen aan deskundigen. Ook kunnen ouders en professionals er relevante informatie vinden.

Juridische ondersteuning
Het project Time4You geeft juridische ondersteuning bij de asielprocedures van vluchtelingkinderen. Doordat kinderen vaak met hun ouders reizen op hun vlucht, is er minder aandacht voor hun individuele positie. Door hier juist aandacht voor te hebben, worden eventuele zelfstandige asielmotieven van de kinderen vroegtijdig gesignaleerd. Tevens wordt samengewerkt met betrokkenen bij de asielprocedure met als gezamenlijk doel de positie van vluchtelingkinderen in de asielprocedure te versterken.

Expertmeetings
Om de belangen van vluchtelingkinderen goed te kunnen behartigen en hun positie in de asielprocedure duidelijk te krijgen organiseren wij expertmeetings. Daar brengen wij professionals, experts en de overheid bij elkaar om te spreken over de knel- en verbeterpunten in de positie van kinderen. Tijdens deze bijeenkomsten worden hier door de betrokken partijen afspraken overgemaakt.

Met wie werken we samen?
Time4You wordt gefinancierd door AMIF (Asiel-, Migratie- en Integratie Fonds) met cofinanciering van (donateurs van) VluchtelingenWerk. Daar waar nodig maken we gebruik van de expertise en deskundigheid van partnerorganisaties.

Gezocht: Sport-, spel- en bewegingsbegeleider voor gevluchte kinderen in: Ter Apel, Goes, Middelburg, Maastricht, Sweikhuizen, Echt, Weert, Grave, Oisterwijk en Gilze

TeamUp, een gezamenlijk project van War Child, Save the Children en UNICEF Nederland voor gevluchte kinderen in Nederland, is hard op zoek naar professionele en enthousiaste vrijwilligers die drie uur per week gevluchte kinderen in Nederland willen begeleiden.

Kinderen die moeten vluchten voor oorlogsgeweld maken vaak vreselijke dingen mee in het thuisland en tijdens het vluchten zelf. De onzekerheid en stress stopt in Nederland niet. Kinderen moeten vaak verhuizen, worden gescheiden van vrienden en voelen de angst van hun ouders die zich bezighouden met de onzekere asielprocedures. Als een gevolg hiervan is het zelfvertrouwen van de kinderen vaak laag, zijn ze bang, druk of snel boos. Ze hebben veel moeite met nieuwe vrienden maken. Zonder aandacht te besteden aan de sociaal emotionele behoefte van gevluchte kinderen, ontstaan problemen die in een eerder stadium voorkomen kunnen worden.

Daarom besloten War Child, Save the Children en UNICEF Nederland hun jarenlange ervaring en expertise te bundelen in ‘TeamUp’ om samen gevluchte kinderen in Nederland bij te staan.

TeamUp biedt gestructureerde recreatieve sport-, spel- en bewegingsactiviteiten aan kinderen tussen de 6 en 18 jaar in Nederlandse opvanglocaties. Zo kunnen kinderen zich ontspannen, hun nare ervaringen een plek geven en weer even kind zijn. De activiteiten worden op vaste tijden gehouden en zijn opgezet om kinderen structuur, stabiliteit en vertrouwen in zichzelf en in anderen te geven. Goed opgeleide vrijwilligers spelen daarbij een cruciale rol.

Kinderen tijdens activiteiten TeamUp. Fotograaf Daniel Maissan.

Maar liefst 150 professionele vrijwilligers geven op dit moment de TeamUp-activiteiten op twintig locaties. Om zoveel mogelijk gevluchte kinderen de mogelijkheid te geven mee te doen aan de activiteiten van TeamUp is er een grote behoefte aan professionele en enthousiaste vrijwilligers.

Vrijwilliger TeamUp: ‘’Het begeleiden van de activiteiten van TeamUp is altijd het hoogtepunt van mijn week. Het mooiste is dat kinderen tijdens de activiteiten weer echt even kind kunnen zijn. Ze kunnen alles vergeten en helemaal opgaan in het spel. Verder geeft TeamUp mij de mogelijkheid mezelf te ontwikkelen. Voordat je van start gaat met de activiteiten word je getraind door TeamUp. De training richt zich op de achtergrond van de kinderen, de problemen waar ze tegenaan lopen en wat je kan doen wanneer je dit signaleert. Eenmaal van start gegaan, vinden er nog aanvullende trainingen plaats. TeamUp neemt maar een paar uur in de week in beslag maar voor deze kinderen maakt het een wereld van verschil.”

Geïnteresseerden van 21 jaar en ouder die voldoen aan het profiel kunnen zich nu aanmelden via: http://www.warchild.nl/vacature-teamup

Kinderen in azc Wenckebachweg moeten een structurele
woonplek krijgen

Afgelopen dinsdag publiceerde Het Parool over het besluit dat alle bewoners van het azc aan de Wenckebachweg per 1 januari verhuisd moeten zijn, omdat de locatie dan gaat sluiten. Probleem is dat deze mensen, die tijdens hun asielprocedure al op meerdere opvangplekken zaten, wéér naar een tijdelijke locatie gaan. Met name voor de zeventig kinderen, extra kwetsbaar door hun lange en vaak traumatische reis, is een stabiele omgeving van belang, zegt Helen Schuurmans van de Werkgroep Kind in azc. Er moet voor hen een structurele woonplek komen.

Veelvuldig verhuizen tijdens de asielprocedure is nog altijd standaard praktijk in het Nederlandse opvangsysteem. Al sinds een groot onderzoek uit 2009, waaruit bleek dat kinderen gedurende hun asielprocedure soms wel tien keer werden overgeplaatst, heeft de Werkgroep Kind in azc vaak om verandering gevraagd van het systeem. Steeds noemt de politiek ‘goede redenen’ waarom het bij herhaling verhuizen van mensen echt niet anders kan. Lange tijd was het argument dat het aantal mensen die in Nederland bescherming zoekt ongekend hoog was en dat alle zeilen bijgezet moesten worden. Dit argument gaat nu niet meer op. De kinderen aan de Wenckebachweg moeten het azc juist verlaten, omdat het gaat sluiten vanwege de afname van het aantal asielzoekers.

Het gaat aan de Wenckebachweg – de oude Bijlmerbajes – om ongeveer zeventig kinderen met hun ouder(s). Zij worden nu wéér gedwongen te verhuizen, naar opnieuw een tijdelijke locatie. Veel kinderen die hier wonen, zijn kwetsbaar door de traumatische ervaringen die zij hebben meegemaakt in hun land van herkomst of tijdens hun vlucht. Juist deze kinderen hebben een stabiele omgeving nodig. Het tegenovergestelde gebeurt; de kinderen worden door heel Nederland gesleept en het eindstation is voor de meesten nog niet in zicht. Terwijl uit onderzoek blijkt dat verhuizen schadelijk is voor de ontwikkeling van deze kinderen.

Nu al hebben de kinderen merkbaar last van alle onrust. Een van de vrijwillige activiteitenbegeleidsters op de locatie vertelt: ‘Afgelopen tijd waren de kinderen veel drukker. Je merkt dat ze licht ontvlambaar zijn en vaker ruzies ontstaan. Ook bij de kinderen die eerst heel rustig waren.’

Verhuizen heeft grote impact op de kinderen in het azc. Naast vrienden raken kinderen ook andere vertrouwde mensen in hun omgeving kwijt: de juf, de dokter, de vrijwilligers in het centrum. Maar het gaat niet alleen om sociale contacten die stokken. Het schooljaar van kinderen wordt onderbroken, soms meerdere malen, medische behandelingen worden stopgezet, verwerking van trauma’s lukt maar beperkt en echte integratie komt niet op gang. Sommige kinderen ontwikkelen door de vele verhuizingen zelfs psychische en psychosomatische stoornissen, die bovenop de stress komt van hun vlucht. Deze ervaringen kunnen pas een plek krijgen als kinderen zich veilig voelen in een stabiele omgeving.

Volgens het Kinderrechtenverdrag hebben alle kinderen in Nederland dezelfde rechten en dient bij alle maatregelen die kinderen betreffen het belang van het kind voorop te staan. Vluchtelingenkinderen zijn per definitie extra kwetsbaar. Zij zijn volledig afhankelijk van het land waar ze aankloppen voor bescherming.

Daarom roept de Werkgroep Kind in azc, een coalitie van kinderrechtenorganisaties, op om met een structurele woonplek te komen voor de kinderen aan de Wenckebachweg. En wel nú. Staatssecretaris Harbers is daar verantwoordelijk voor.

Gelukkig hebben beleidsmakers al enig begrip voor het probleem van het vele verhuizen. Tijdens de begrotingsbehandelingen, afgelopen donderdag (30 november) kondigde de staatssecretaris het programma ‘Flexibele Asielketen’ aan, waarvan ‘het zoveel mogelijk voorkomen van onnodige verhuisbewegingen onderdeel uitmaakt’. Dat is geweldig nieuws en, mits goed uitgewerkt, een stap in de goede richting om de problemen voor kinderen te beperken. Alleen is dit plan pas in het voorjaar gereed. Te laat voor de kinderen in het azc aan de Wenckebackweg, die dan misschien alweer aan hun vólgende verhuizing toe zijn, omdat hun nieuwe woonlocatie ook weer van tijdelijke aard is.

Als het azc aan de Wenckebachweg open kan blijven tot de gezinnen die daar verblijven een huis hebben gekregen of tot hun asielaanvraag is afgewezen, is dat veel beter voor de kinderen. Als werkgroep vragen we het COA alles op alles te zetten om zo snel mogelijk te werken. En als er dan toch echt geen andere oplossing is dan voortijdig sluiten, laat dan in elk geval hun volgende locatie niet ook weer van tijdelijke aard zijn.

PERSBERICHT Geef asielzoekers
kinderen ook vertrouwen in de
toekomst!

DEN HAAG 11-10-2017, De Werkgroep Kind in azc is verheugd over enkele positieve voornemens van het nieuwe kabinet om te werken aan kleinschalige opvang en het voortdurende verhuizen van kinderen te beperken. ‘We maken ons echter wel zorgen dat het kabinet onderscheid gaat maken tussen verschillende kinderen in de asielopvang. Ieder kind heeft recht op goede opvang’, zegt Helen Schuurmans, coördinator van de werkgroep.

De Werkgroep Kind in azc roemt het voornemen om te komen tot kleinschalige opvang in de buurt van gemeenten waar asielzoekers ook gehuisvest zullen worden. “Eindelijk!, want kleinschaligheid is heel belangrijk voor het gevoel van veiligheid van kinderen en voor het behoud van gezinsstructuren”, zegt Schuurmans. “We zijn positief over dit voornemen en bespreken graag met het kabinet hoe we kinderen zo kindvriendelijk mogelijk kunnen opvangen.”

Een al jarenlang bestaand probleem in de Nederlandse asielopvang is dat het systeem zo is ingericht dat kinderen vaak moeten verhuizen en daardoor structuur kwijtraken, vriendjes verliezen, hun schoolcarrière telkens onderbreken en medische of psychosociale behandelingen moeten stopzetten. “De grootste winst in het regeerakkoord zit in de belofte dat met deze nieuwe kleinschalige aanpak schoolgaande kinderen in principe niet meer hoeven te verhuizen. Dit is écht een randvoorwaarde om deze kwetsbare groep kinderen een toekomst te bieden.”

Niet voor alle asielzoekerskinderen
Het nieuwe kabinet wil dus echt iets verbeteren voor asielzoekerskinderen in Nederland. Daar lijkt goed over nagedacht, maar In het regeerakkoord staat dat de opvang wordt verbeterd voor kinderen die “kansrijk” zijn, maar niet voor kinderen wiens aanvraag “weinig tot geen kans van slagen heeft.” Dat mag niet betekenen dat de huidige situatie, waardoor kinderen onnodig beschadigd worden, voor deze laatste groep blijft bestaan. Het kan toch niet zo zijn dat een deel van de kinderen wel in grotere centra wordt gehuisvest en moet blijven verhuizen?” Aldus Schuurmans.

Ondersteuning nodig
Kleinschalige kindvriendelijke opvang op één plek moet voor álle kinderen realiteit worden. Kindvriendelijke opvang betekent kleinschalig en op één plek, met informatie over je situatie, toegang tot en continuïteit van onderwijs en gezondheidszorg, opvoedondersteuning voor je ouders en mogelijkheden om je te ontspannen en even kind te zijn.

Een goed voorbeeld van een belangrijke voorziening voor kinderen is TeamUp. Deze activiteit voldoet aan een eerste levensbehoefte van kinderen: spelen en structuur. Alle sport-, spel- en bewegingaactiviteiten zijn gebaseerd op sociaal emotionele thema’s en hebben een dieperliggend doel. Spelenderwijs leren de kinderen omgaan met bijvoorbeeld boosheid, angst en stress. Door op vaste dagen in de week TeamUp aan te bieden wordt er structuur gecreëerd in het leven van kinderen, waardoor zij zich veiliger voelen, iets hebben om naar uit te kijken en kunnen ze even kind zijn. Bovendien kan zo gesignaleerd worden welke kinderen meer hulp nodig hebben

Motto
“Bij ‘het motto ‘vertrouwen in de toekomst’ moest ik meteen aan Samira denken, een stoere Syrische meid die tijdens haar vlucht lange tijd in Turkije in een fabriek moest werken”, zegt Helen Schuurmans, Coördinator van de Werkgroep Kind in azc. “Pas toen ze in Nederland -na gezinshereniging- eindelijk weer naar school kon, kreeg ze weer hoop dat er voor haar ook een toekomst is. Die hoop gunnen we ieder kind in de opvang. Zonder onderscheid”

Werkgroep Kind in azc

Gerrit van der Berg, Persvoorlichter
M:+31 623979551

Informatiefilmpje voor
vluchtelingenkinderen over de
Kindertelefoon en Tell-me

De Kindertelefoon is er voor alle kinderen en jongeren van 8-18 jaar die in vertrouwen willen praten.  Dus ook voor vluchtelingenkinderen. Je kunt met ons bellen en chatten of een bericht plaatsen op de website.

In het nieuwe filmpje wordt uitgelegd hoe het werkt:

Als je met ons belt of chat, praat je met een speciaal getrainde Kindertelefoon-medewerker. Zij luisteren naar je. Op deze website kun je ook een bericht posten of zelf reageren op andere kinderen en jongeren.

Onderwijs voor kinderen op de
vlucht schiet te kort

Van alle kinderen op de vlucht krijgt maar de helft basisonderwijs en een kwart van de kinderen in de middelbare schoolleeftijd gaat naar school. Dat staat in het net gepubliceerde rapport UNICEF-rapport ‘Education Uprooted’.

Doa’a is gevlucht vanuit Raqqa en verblijft nu in een vluchtelingenkamp waar ze voor het eerst in vier jaar weer les krijgt. © UNICEF/UN075312/Souleiman

“Ik ben zo blij dat ik hier met andere kinderen kan leren, spelen en praten. We hebben allemaal dezelfde dingen meegemaakt”, zegt de 10-jarige Doa’a uit Raqqa. Zij doet haar verhaal in een Child Friendly Space in het Ain Issa kamp in Syrië. Het gezin van Doa ‘a wist het kamp na een vlucht van drie dagen per auto en te voet te bereiken. “Ik vond het heel erg om ons huis achter te laten, maar gelukkig ben ik nu hier”, zegt het jonge meisje, die nu voor het eerst in vier jaar weer les krijgt. In Syrië gaan momenteel 1,75 miljoen kinderen niet naar school en 1,35 miljoen kinderen lopen het risico school te moeten verlaten.

Innovatieve oplossingen

UNICEF pleit in het rapport ‘Education Uprooted’ voor innovatieve oplossingen om alle kinderen op de vlucht zo snel mogelijk mee te laten doen in het onderwijssysteem van het land waar ze verblijven. Wereldwijd én in Nederland. Helen Schuurmans, Kinderrechtendeskundige bij UNICEF Nederland: “Kinderen op de vlucht moeten veel barrières overwinnen om naar school te kunnen. Kinderen die bijvoorbeeld uit Syrië gevlucht zijn naar Jordanië of Libanon, komen aan in een nieuwe omgeving en moeten alle gebeurtenissen verwerken. “Dat is al een grote opgave en dan moeten ze vaak ook werken om hun gezin te helpen overleven.”

Toekomstperspectief bieden

Het is cruciaal om deze kinderen toekomstperspectief te bieden en daarom werkt UNICEF er met partners aan om zo veel mogelijk kinderen naar school te laten gaan. Bovendien helpen we om barrières weg te nemen: door kinderbijslag en praktische oplossingen zoals transport naar school, krijgen meer kinderen onderwijs.

Innovatieve oplossingen zijn dringend nodig om deze kwetsbare kinderen onderwijs te bieden. Onderwijs moet geïntegreerd worden in onder meer psychosociale hulp en taallessen. UNICEF pleit ook voor internationaal erkende certificaten zodat het onderwijs dat deze kinderen tijdens hun vlucht krijgen erkend wordt en ze minder achterstand oplopen.

Yasmin Akther (8) is Rohingya en uit Myanmar gevlucht. Ze krijgt nu les in een UNICEF-leercentrum in Bangladesh. © UNICEF/UN068432/Noorani

Asielzoekerskinderen in Nederland

“De uitdaging om kinderen snel en kwalitatief goed onderwijs te bieden, geldt ook in Nederland”, zegt Schuurmans. “Het is zo belangrijk dat deze kwetsbare kinderen hier zo snel mogelijk een normaal leven krijgen met onderwijs dat past bij hun capaciteiten. Asielzoekerskinderen gaan in Nederland meestal wel snel naar school, maar het systeem in Nederland is onvoldoende ingericht op de problemen waar ze tegenaan lopen. Zo worden kinderen in de asielperiode vaak gedwongen om (een aantal keer) te verhuizen, waardoor hun leerproces onderbroken wordt, kinderen opnieuw moeten wennen aan een nieuwe leerkracht, klasgenootjes en een nieuwe lesmethode.”

UNICEF Nederland pleit voor praktische oplossingen om het onderwijs voor asielzoekerskinderen in Nederland te verbeteren:

  1. Stop de voortdurende verhuizingen van asielzoekers waardoor kinderen telkens van school moeten wisselen en nog meer achterstand oplopen.
  2. Geef asielzoekerskinderen toegang tot voorschoolse voorzieningen.
  3. Neem asielzoekerskinderen makkelijker op in gewone scholen.
  4. Biedt taalschakelklassen in brede schoolgemeenschappen.
  5. Investeer in de deskundigheid van leraren zodat ze om leren gaan met de achtergrond van deze kinderen en ze psychosociale problemen en trauma’s kunnen herkennen.
  6. Laat elders behaalde diploma’s waarderen, zodat de aansluiting met het Nederlandse systeem makkelijker wordt.
  7. Ontwikkel betere lesmaterialen die aansluiten bij de specifieke noden van deze kinderen.

TeamUp voor kinderen en
jongeren in de opvang!

De drie organisaties zetten zich onder de gezamenlijke projectnaam TeamUp in voor asielkinderen en jongeren in de leeftijd van 6 tot 18 jaar. Ze organiseren samen met ouders, vrijwilligers en medewerkers van TeamUp onder andere sport, spel en dansactiviteiten om de kinderen en jongeren sociaal-emotionele ondersteuning te bieden en de eigen veerkracht te versterken.

Op locatie

In de intentieverklaring is onder andere het voornemen genoemd dat TeamUp op verschillende COA-locaties activiteiten voor kinderen en jongeren mag organiseren, mits afgestemd met het management van de locatie. De ondertekenaars stimuleren dat per vestiging een overeenkomst wordt gesloten betreffende een passende samenwerking.

Samenwerking past bij COA-visie

Lid van het bestuur Janet Helder over de ondertekening: “Deze samenwerking past precies bij de visie die het COA heeft op de opvang en begeleiding. Steeds meer de samenwerking zoeken met partners, ook op onze azc’s. Extra mooi aan deze samenwerking is dat het hier gaat om kinderen en jongeren in de opvang. Elk initiatief dat bijdraagt aan een verbetering van het welbevinden van deze groep juichen wij zeer toe. ‘TeamUp’ heeft zijn meerwaarde al bewezen. Een uitbreiding op meer locaties is een goede ontwikkeling.”

Rol vrijwilligers belangrijk

Unitmanager Uitvoeringsprocessen Sjef Robroek van het COA: “Zoals Janet Helder ook zegt, we werken steeds meer samen met organisaties in ons netwerk. Een goed voorbeeld daarvan is deze intentieverklaring. TeamUp, de naam voor het samenwerkingsverband tussen War Child, Unicef en Save the Children verzorgt al op ruim tien van onze locaties spelactiviteiten voor kinderen. Door de subsidie van de Nederlandse Postcode loterij ontstaat de ruimte om dit uit te breiden naar meer locaties. De kracht van dit initiatief wordt voor een groot deel bepaald door de inzet van veel vrijwilligers en de lokale samenwerking op de locaties.”

Write2Unite van start!

Een cocktail van culturen, dat zou het positieve bij-effect kunnen zijn van de enorme vluchtelingenstroom van deze eeuw. In de praktijk blijven de bevolkingsgroepen behoorlijk gescheiden. Daarom is UNICEF in meerdere Europese landen deze maand het project Write2Unite begonnen.

Tieners – de helft uit eigen land, de anderen overal en nergens vandaan gevlucht- gaan in Write2Unite een interculturele dialoog aan. Over hoe ze uitkijken, of juist niet, naar de eerste weken op school. Over toekomstdromen, religie en de liefde. Of waarover dan ook: de onderwerpen bepalen ze zelf. Doel is elkaars denkwijzen leren kennen en meer begrip te krijgen voor elkaar. De dialoog krijgt vorm in een serie blogs, die in de eerste week van september online wordt gepubliceerd, om uitwisseling nog verder te verspreiden. Later volgt een tentoonstelling.

Voor Nederland gaat het om negen jongeren tussen de 15 en 18 jaar. Drie van hen zijn gevlucht uit Syrië, een ander heeft Turkse ouders, één meisje komt van oorsprong uit Indonesië en een ander meisje uit China. De anderen zijn echte kaaskoppen.

In de loop van september verschijnen op de  website van UNICEF de eerste blogs.

Oudere berichten

© 2018 Kind in azc

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑